Wyróżnienie Ceneo 2015
 
WSZYSTKO O MIODACH

Miód od wieków towarzyszy człowiekowi. Już 10 tyś. lat temu ludzie pozyskiwali miód od dzikich pszczół czego dowodem są naskalne rysunki w wielu miejscach na świecie. Jego dobroczynne właściwości znano i wykorzystywano w medycynie największych starożytnych kultur.


W Egipcie uważany był jako jeden z najbardziej skutecznych środków leczniczych. Wchodził w skład ponad 100 leków i maści ówcześnie stosowanych. Najsłynniejszy lekarz starożytnej Grecji Hipokrates leczył miodem rany, kaszel i choroby płuc. Sam regularnie go spożywał, a legenda głosi, że na jego grobie osiedlił się rój pszczół. O znaczeniu i roli miodu wspomina również Biblia. W Starym Testamencie Król Salomon radził: „Jedz synu miód, bo jest dobry i przedłuży dni twego żywota”.

Tysiące lat doświadczeń ludzkości z miodem sprawiły, że jest on ceniony i zaliczany do najwartościowszych produktów naturalnych. Posiada niezastąpione właściwości odżywcze i dietetyczne. Stosowany jest zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu wielu dolegliwości trapiących współczesnego człowieka, będących skutkiem skażenia środowiska, stresu czy spożywania wysoko przetworzonej żywności. Znane od wieków prozdrowotne znaczenie miodu jest obecnie potwierdzone i wyjaśnione jest przez tysiące prac naukowych i badania kliniczne na całym świecie.

Jedną z najważniejszych cech miodu są jego właściwości antybiotyczne. Wynikają one z kompleksowego działania przynajmniej kilku mechanizmów. Jednym z nich jest powstawanie nadtlenku wodoru (wody utlenionej), które wynika z wysokiej aktywności enzymów zawartych w miodzie. Istotną rolę odgrywa również obecność w nim olejków eterycznych oraz flawonoidów, pochodzących z nektaru kwiatów i propolisu zebranego przez pszczoły z pąków drzew. To wszystko sprawia, że spektrum działania antybiotycznego miodu jest szerokie i znajduje zastosowanie jako uzupełnienie terapii w leczeniu wielu infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Działanie zawartych w miodzie substancji biologicznie czynnych można „spotęgować” przez łączenie go np. z herbatami owocowymi i naparami z ziół. Przy czym należy pamiętać, że nie możemy dodawać go do płynów o temperaturze wyższej niż 45oC. Bardzo dobrym przykładem na takie synergistyczne działanie jest syrop z miodu i cebuli z dodatkiem goździków i cynamonu: 3 średnie cebule pokroić w cienkie krążki dodać 4 łyżki stołowe miodu, najlepiej, spadziowego dodać pół łyżeczki cynamonu i 5 goździków. Odstawić na kilka godzin. Pić 1-2 łyżki 3 x dziennie. Syrop ten idealnie sprawdza się przy przeziębieniach i infekcjach górnych dróg oddechowych. Wśród polskich miodów najwyższą aktywnością antybiotyczną wyróżniają się miody: spadziowy, nektarowo-spadziowy, gryczany i lipowy. Natomiast miody rzepakowe i wielokwiatowe mają niezwykle korzystne właściwości dla osób aktywnych fizycznie, przemęczonych oraz rekonwalescentów. Można to wyjaśnić występowaniem w nich łatwo przyswajalnych węglowodanów, enzymów i wielu biopierwiastków m.in. żelaza, miedzi, magnezu, chromu, cynku i potasu, który w szczególności powinien być uzupełniany podczas wysiłku. Pozostałe biopierwiastki przyczyniają się do utrzymania właściwego ciśnienia osmotycznego krwi i równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Miód najszybciej ze wszystkich produktów naturalnych uzupełnia niedobory energetyczne oraz łagodzi skutki nadmiernego napięcia nerwowego. Dzieje się tak, ponieważ związki zawarte w miodzie występują w najlepiej przyswajalnej postaci naturalnych połączeń, doskonale rozpoznawalnych biochemicznie i wchłanianych przez nasz system trawienny.

Według zaleceń dzienna dawka miodu dla osoby dorosłej wynosi 3-5 łyżek stołowych(60-100g). Dzieciom w wieku 2-6 lat podaje się 3 łyżeczki miodu (około 25 g), dzieciom w wieku 6-12 lat – 6 łyżeczek (około 50 g). Chcąc uzyskać lepsze wchłanianie, miód należy rozpuścić w szklance letniej, przegotowanej wody, herbaty lub mleka i pić na godzinę przed lub po jedzeniu. Można także przetrzymywać łyżeczkę miodu przez dłuższy czas w ustach. W ten sposób składniki czynne miodu wchłaniane są z jamy ustnej bezpośrednio do krwi. W celu uzyskania dodatkowych informacji o właściwościach poszczególnych odmian miodów zachęcamy do zapoznania się z treścią ulotki, którą znajdą Państwo w aptece.

Smak miodu zna każdy. Lecz nie wszyscy wiedzą dlaczego jest on ceniony i zaliczany do najwartościowszych produktów pochodzenia naturalnego. Jego znane od wieków prozdrowotne działanie jest obecnie potwierdzone i wyjaśnione jest przez tysiące prac naukowych i badania kliniczne na całym świecie. Miód posiada udowodnione właściwości odżywcze i dietetyczne. Stosowany jest zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu wielu dolegliwości trapiących współczesnego człowieka, będących skutkiem skażenia środowiska, stresu czy spożywania wysoko przetworzonej żywności.

Jedną z najważniejszych cech miodu są jego właściwości antybiotyczne o szerokim spektrum działania wobec bakterii chorobotwórczych dla człowieka. To sprawia, że znajduje on zastosowanie jako uzupełnienie terapii w leczeniu wielu infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Dodatkowo jest źródłem wielu cennych składników pokarmowych oraz budulcowych, niezbędnych do rozwoju organizmu, jak i regulowania podstawowych czynności życiowych. Można to wyjaśnić występowaniem w nim łatwo przyswajalnych węglowodanów, enzymów, flawonoidów, kwasów organicznych i wielu biopierwiastków m.in. żelaza, miedzi, magnezu, chromu, cynku i potasu. Według naukowców spożywanie miodu polepsza przyswajanie wapnia i magnezu co korzystnie wpływ na rozwój tkanki kostnej u dzieci. Wielocukry zawarte w miodzie sprzyjają rozwojowi w przewodzie pokarmowym znacznej liczby bakterii mlekowych, korzystnych dla naszego organizmu.

Miód ma duże znaczenie w diecie osób aktywnych fizycznie. Cukry proste dostarczane wraz z miodem zaspokajają podstawowe wymagania energetyczne organizmu przez co wzmacnia się potencjał fizyczny i wytrzymałość w czasie treningu. Duża zawartość potasu utrzymuje gospodarkę wodną organizmu na odpowiednim poziomie i reguluje pracę serca. Pozostałe biopierwiastki przyczyniają się do utrzymania właściwego ciśnienia osmotycznego krwi i równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.

Warto także wprowadzić do codziennej diety pyłek kwiatowy, który pszczoły zbierają z kwitnących roślin. W pyłku kwiatowy stwierdzono ponad 200 związków biologicznie czynnych. Jest to przede wszystkim bogate źródło witamin zarówno rozpuszczalnych w wodzie jak i tłuszczach: C, B1, B2, B6 , kwasów: pantotenowego, nikotynowego i foliowego, biotyny, rutyny i inozytolu, a także witaminy A w postaci β karotenu, D i E. Pyłek to również niedocenione źródło białka w tym aminokwasów egzogennych, których organizm nie jest w stanie sam wytworzyć i muszą być dostarczone z pożywieniem. W licznych badaniach potwierdzono, że długotrwałe przyjmowanie pyłku kwiatowego, nawet w małych dawkach, skutkuje podwyższenie sprawności psychofizycznej organizmu. Poprawia funkcje mózgowe takie jak pamięć, uczenie się, myślenie i zdolność koncentracji.

Warte podkreślenia jest to, że związki zawarte w produktach pszczelich występują w najlepiej przyswajalnej postaci naturalnych połączeń, doskonale rozpoznawalnych biochemicznie i wchłanianych przez nasz system trawienny. Wprowadzenie ich do codziennej diety zasługuje na polecenie z wielu powodów, a jednym z nich jest dowiedziona w badaniach naukowych skuteczność oraz w odróżnieniu od innych preparatów farmaceutycznych brak skutków ubocznych i możliwości przedawkowania.

Regulamin  |  Dostawa i płatności  |  Polityka prywatnoœci  |  Prawo do odstąpienia od umowy

Drogi Użytkowniku, w ramach naszej strony stosujemy pliki cookies. Ich celem jest świadczenie usług na najwyższym poziomie, w tym również dostosowanych do Twoich indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki dotyczšcych cookies oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu. W każdej chwili możesz dokonać zmiany ustawień przeglądarki dotyczących cookies.

[zamknij]